حق دين يهوديت و نصرانيت رواداشته و مقام نبوت حضرت كليم ، و مقام نبوت و ولادت حضرت مسيح را تقديس و تنزيه نموده ، و دين و كتاب و شريعت آنها را تصديق كرده است . هم‌چنين نسبت به دين مجوس با ديدهء احترام نگريسته ، و همه را در صراط يك آيين خدايى حق مىداند كه تدريجاً از ناحيهء خداى يگانه ، براى بشر فرستاده شده و تكميل يافته و انتحال آنها از براى بشر در درجهء اول ضرورت و لزوم مىباشد و نسبت به بقيهء اديان ، اسلام ارزش دين واقعى كه سعادت انسانى را تضمين كرده و منافع دنيوى و اخروى عالم بشريت را حفظ و تأمين نمايد قائل نيست ، اگرچه نظريات حقه و واقعيت‌دارى ، مانند اثبات صانع و پاره‌اى از اخلاقيات و معنويات قابل تصديق دارند . و در عين حال ارزش و اعتبار به نظر اسلام از آنِ اعتقاد پاك و عمل نيكوست ، نه نام‌گذارى و انتساب صورى « 1 » 1 و از اين‌جاست كه اسلام در حق كسانى كه عقايد حقه و مواد دينى برايشان بيان نشده و يا بيان شده و نفهميده‌اند ، كمال مسامحه را رواداشته و آنها را مستضعفين 2 مىنامد . در اسلام هر چه تشديد است در حق كسانى روا داشته شده كه پس از روشن شدن حق و بيان شدن معارف دينى از آنها سرباز زنند . با اين سخنان ، مجلس دوم ما پايان يافت و در چندين جلسهء ديگر مطالب آينده - به طورى كه نگارش يافته - مورد مذاكره قرار گرفت . محمد حسين طباطبائى قم - 1338 شمسى

--> ( 1 ) مطالب ارقام 1 تا 120 كه در متن كتاب شماره گذارى شده در قسمت كتاب تحت عنوان توضيحات آمده است